Ons verhaal

Geboren uit de Wolderse kermis

Een onverwachte wending in 1827 werd het begin van twee eeuwen gildeleven in Waalre.

Een nieuw gilde voor Waalre

Vroeger werd de Wolderse kermis in oktober gevierd. Rond 1800 werkten veel Waalrenaren een deel van het jaar buiten het dorp. In oktober keerden zij terug; juist dan kwamen dorp en gilde samen voor de kermis, het teren en het schieten om een nieuwe koning.

Pastoor Nicolaas Franciscus van der Noot wilde een einde maken aan de uitbundigheid rond de kermisdagen. Ook de boeren zagen de kermis liever direct na de oogst. Met medewerking van de overheid van het Sint-Willibrordusgilde werd de viering verplaatst naar de zondag na 15 augustus.

Toen de uitwonende Waalrenaren in oktober thuiskwamen, bleek hun kermis al voorbij.

De teleurstelling leidde tot verzet. Met steun van burgemeester Simon de Vries werd in 1827 een nieuw gilde opgericht. Als patroon koos men Sint Martinus, wiens feestdag op 11 november dicht bij de oude kermisperiode en bij de patroonsdag van Sint Willibrord ligt. Zo ontstond het Sint Martinusgilde Waalre.

Momenten die ons vormen

1827

Oprichting

Het Sint Martinusgilde ontstaat na het verplaatsen van de Wolderse kermis.

1841

Een tragisch koningschieten

Een noodlottige gebeurtenis tijdens het koningschieten wordt landelijk in kranten vermeld.

1975

Maartensvuur

Waalre en Dommelen bouwen aan een terugkerende lampionnentocht en Maartensvuur rond 11 november.

2027

Twee eeuwen jong

Het gilde viert 200 jaar levende traditie, midden in de gemeenschap van Waalre.

Levend erfgoed

Niet alleen bewaren.
Vooral blijven doen.

De kleding, het zilver, de trommen en de schutsboom dragen geschiedenis. Maar de kern van het gilde zit in de mensen die samen oefenen, organiseren, herdenken en vieren.

Gildekoning en tamboers bij het gildekleed